زمينه هاي سياه
زمينه هاي بي تردد ِ تاريك
زمينه هاي تلخ هوايي
زمينه هاي روشن ِ هرگز
زمينه هاي بي زمينگي
خيالهاي نقره اي مه گرفته
خيالهاي بدون تازگي
خيالهاي كهنگي ِ هزار سال و اندي
و رونق رقت بار كوچه هاي طاعون زده ي احساس
تزريق متشنج ِ روح، به سنگهاي بي ترانه
كور سوي ِ روشني و عنفوان پرتوي به جبر
در انتهاي شبانه ي خشك درياچه اي خورشيدي
اعجاز بي حساب ستاره هاي خواب مانده
در انعكاس شكسته ي فردا
عجين ِ انديشه ي رويش جوانه هاي نوپا
وقتي كه جغد ِ شوم ِ سياهي
نرمي ترانه هاي زمين را سر مي دهد.
اندوه ِ بي مرثيه ي پايان،
پايان ِ بي مرثيه ي اندوه‫...