زندگی،
تجاوز بی اغراقی است بر باکرگی آرزوهای نابالغمان
با کودکان نارس حسرت
کودکانی که بی گمان در هر رابطه ای زاده می شوند
و مادرانگی هایمان را معلقند
زندگی شاید بلندترین پستی آفرینش باشد
وقتی خوشبختی را به زور به رگهایمان تزریق می کنیم
و در نشئگی زمان گم می شویم
و اشتیاق چشمهایمان به بوسیدن دستهای خورشید
هنرمندی بی دریغ من و تو است
فارغ از هر نتیجه ای
